Z morza wypowiedzi i komentarzy związanych z rozpoczynającą się wizytą prezydenta Rosji D.Miedwiediewa wyłania się- a przynajmniej ja to tak odebrałem- że podstawowym tematem rozmów są historia i przeszłośc-innymi slowy ciągłe grzebanie w grobach/cmentarzach oraz wzajemnych pretensjach i tych sprzed kilku miesięcy i tych sprzed kilku/kilkudziesięciu a czasem i paruset lat.

Próba odnowienia i unormowania stosunków pomiędzy Polską a Rosją ,wydaje mi się,powinna opierać się o dwie płaszczyzny.

Po pierwsze to obecne i przyszłe relacje polityczno-gospodarcze; a po drugie odczarowanie naszej historii i tej bliskiej z ostatnich 20 lat,i tej średniej z okresu po 2 giej wojnie światowej oraz okresu wojny,oraz tej sprzed okresu 2giej wojny sięgającej okresu rozbiorów a może i nawet okresu XVI i XVII wieku.

Tą pierwszą płaszczyzną powinni się zając przedewszystkim działacze gospodarczy a politycy stworzyć im stosowne i przyjazne ramy polityczne;opierając się o czlonkostwo w UE możemy i powinnismy ułóżyć sobie poprawne stosunki gospodarczo-polityczne z Rosją szczególnie w strategicznych(i dla nas i dla nich)obszarach takich jak import surowców energetycznych z Rosji,zarządzanie infrastrukturą przesyłową,ochrona wzajemnych inwestycji,polski eksport wyrobów przetworzonych do Rosji,swoboda żeglugi w zalewie Wislanym( o kanale przez mierzeję bym jednak nie zapominał),obecnośc wojsk USA -w ramach NATO-na terytorium Polski,ułatwienia w ruchu osobowym pomiędzy Polska(UE) a obwodem Królewieckim.

Są to zadania decydujące dla unormowania i rozwijania współpracy gospodarczej i to one powinny być "oczkiem w głowie" przedewszystkim administracji rządowych obu państw z silnym wsparciem ze strony głów obu naszych panstw.

Z kolei druga plaszczyzna -szczególnie warstwa o charakterze emocjonalnym i osobistym(mordy na polskich oficerach,śledztwo katyńskie,śledztwo w sprawie katastrofy w Smolensku) -wymaga innych działań,które przede wszystkim mogą wymagać czasu i proby wzajemnego zrozumienia;zrozumienia drugiej strony,jej uwarunkowań oraz jej historii,racji stanu i uwarunkowań.

Tutaj-wzorem być może wymiany mlodzieży (z Niemcami ale i Izraelem) mależy budować plaszczyzny porozumienia;wzajemne instytucje badawcze tak historyczne jak i socjologiczne mogą być pomocne.Powolywanie wspólnych instytucji dla opracowywania poszczególnych większych tematów może byc bardzo pomocne.

Polska usłyszała już dwukrotnie przeprosiny za Katyń:po raz pierwszy od prezydenta Rosji Jelcyna w 1993 i poraz drugi z ust premiera Putina;Duma niedawno potepiło stalinowską zbrodnię katyńską;nie oczekujmy za bardzo kolejnych przeprosin- ale oczekujmy - iz strona rosyjska pozwoli aby wspólnie ujawnic całą prawdę z okresu stalinowskiego.

Mamy również -chyba wzajemną-potrzebę wyjaśnienia do końca relacji polsko - rosyjskich z okresu 2giej wojny światowej wraz z decyzją zatrzymania Armii Czerwonej na prawym brzegu Wisły i nieudzieleniu pomocy powstańcom.

Podobnym tematem wymagającym rozmów jest zwrot polskich dóbr kulturalnych zagarnietych przez Armię Czerwoną w trakcie 2giej wojny światowej bądz to w Polsce bądz to na terenie hitlerowskich Niemiec.

Tutaj otwiera się wspaniałe pole dla współpracy historykom obu stron-niełatwej ale chyba możliwej.

Podobnie jest z postrzeganiem i historią naszych wojen z Rosją po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku; a już wcześniejsze czasy to prawdopodobnie raj dla historyków.

Wiemy jak my Polacy postrzegamy nasz stosunek do Rosji i jakie(często złe) mamy z nią -historycznie- doświadczenia;ale dopóki o tym nie będziemy mogli z Rosjanami szczerze i otwarcie rozmawiać i się spierać-trudno mysleć o autentycznej poprawie stosunków z oczywistą pamiecią o naszych własnych interesach i naszej racji stanu.

Co wyjdzie i w która stronę pójdą nasze relacje po wizycie - zobaczymy już za kilka dni;ale powinnismy pamietać o priorytetach i oddzielać to co jest ważne od tego co jest glośne lub bolesne.

Ufam że znajdziemy ten zloty środek aby unormować sobie stosunki z ważnym partnerem z korzyścia i dla nas i dla nich.